Nieuw hoofdstuk

Zo.

Het geld is binnen en heeft een knus plekkie gevonden op de spaarrekening totdat het allemaal afgedragen wordt aan de aannemers. De voorjaarsvakanties zijn voorbij. De eerste nota’ s zijn binnen en betaald. (wij doen dat iets sneller dan de gemeente) Drie weken gebeurde er bar weinig in het huis. Aanvankelijk reden we dagelijks langs om foto’s te maken maar als het niet opschiet gaat de fut er uit. Hetzelfde gold voor deze blog. Vorige week werd het werk weer enigszins hervat. Buiten werden de contouren van de aanbouw zichtbaar. Er was een bekisting gemaakt voor de werkvloer in de achtertuin.

Vanavond met lood in de schoenen toch maar weer gaan kijken. Krijg nou wat denk ik als we voor de deur staan. Er ligt een kuub met troep voor het huis. Allemaal rotte balken en gebroken stoeptegels. Ik word direct nieuwsgierig naar de binnenkant. De voordeur gaat moeizaam open. Je kunt merken dat het huis in deze periode sterk begint te werken. Als we binnen zijn wordt snel duidelijk waarom.

Bijna alles is nu weggesloopt. Links tussen de poertjes, die er overigens wel netjes uitzien en nog bijna recht staan, is achterhout aangebracht om te voorkomen dat het zijpad van de buren langzaam onder onze vloer zakt. Alles is schoongemaakt. Relatief gezien natuurlijk want we staan nog steeds met de voeten in de modder. Ik bedoel dat de linker kant er nu netjes uitziet.

Rechts zie je de grootste verandering. Alle resterende rotte balken zijn verwijderd. Met stalen pinnen op veel plekken wordt dat constructieve verlies opgevangen. Jammer dat ik mijn camera niet mee heb genomen. Ten opzichte van eerdere foto’s ziet ook de rechterkant er nu veel cleaner uit. Die gebroken balken van anderhalve meter die op eerdere foto’s zichtbaar waren dramatisch om te zien. Nu zijn ze gewoon weggezaagd. Wat overblijft is de lege zijwand die voor een deel niet wordt ondersteund. Je ziet de laagste houten delen van de buitenwand nu gewoon zitten. Nodig aan vervanging toe maar dat staat ook gepland. Een paar staanders in de rechter zijwand zijn aan de onderkant ook weggerot. Verder naar de achterwand worden ze weer wat beter. Er is een nieuwe tijdelijke constructie gemaakt om die goede staanders netjes op te vangen. De 2 rotte staanders zweven in de lucht.

De rotte balk onder de badkamer muur is weg. Het deel onder het toilet is verwijderd en waar nodig opgevangen. Zoals ik al eerder schreef is het lekker dat al deze slechte herinneringen worden weggesneden. Dat er niet veel blijft staan is juist een lekker gevoel.

De contouren van wat er straks gaat gebeuren worden voor mij nu in een klap veel duidelijker. Aan beide zijden staan de poertjes nog zoveel mogelijk overeind. Tussen de poertjes is het leeg. Straks wordt eerst een betonnen werkvloer gestort van een paar centimeter. Op die vloer komt het vlechtwerk voor de constructievloer. Zowel de werkvloer als het vlechtwerk worden als het ware om de bestaande poertjes heen gedrapeerd. Op de foto’s die ik morgen ga nemen zul je dat vooral links al goed kunnen intekenen in je hoofd.

Dan wordt de bak met vlechtwerk die is ontstaan volgestort met de constructie vloer. Daarna wordt een verbinding aangebracht tussen de gedroogde constructie vloer en de zijwanden. Als ik het goed begrepen heb wordt dat opgemetseld vanaf de constructie vloer naar de onderkant van het huis. En dan kunnen de palen er in en kan de boel worden rechtgezet. Ik begrijp van de aannemer vandaag dat dat half juni afgerond moet zijn. Fingers crossed.

Handig voor mij want tot nu toe kreeg ik mijn hersenen nog niet netjes om die constructie heen. Het plaatje begint zich echter nu wel te vormen in mijn hoofd. En als ik begrijp wat er moet gaan gebeuren heb ik er ook een beter gevoel bij. Het is net als met software bouwen. Ik heb geen idee hoe dat moet maar ik moet wel een beeld hebben in mijn hoofd van het proces en de stappen naar het eindresultaat anders word ik onrustig.

Veel details blijven nog onduidelijk maar dat komt wel. Hoe meer het werk vordert hoe beter ik de volgende stap kan uittekenen.

Stom hè. 2 weken heb ik me nu druk zitten maken zonder echt de telefoon op te pakken en er echt iets aan te doen. De emotionele lading die meespeelt omdat het je eigen huis is verlamt een beetje. Als zoiets op het werk gebeurt zit ik er gelijk bovenop maar dit is van ons zelf. Dat maakt het kwetsbaarder.

Feit is dat ik na vanavond opeens weer een veel beter gevoel heb. Het zal de komende weken wel een achtbaan van emoties blijven. Dat heb ik wel een beetje ingecalculeerd. Het is tenslotte een project. En behalve mijn eigen projecten lopen die altijd uit de tijd en uit budget en wordt er altijd minder opgeleverd dan gepland…

Plaatjes: http://picasaweb.google.nl/sidneymol/VerbouwingSluispad2008