Ruim anderhalve week genieten we nu van onze totaal gerenoveerde hut. De dingen worden alweer normaal. Komt ook doordat we weer aan het werk zijn gegaan. Dat betekent dagelijks in nog niet helemaal ontrwaakte toestand de douche binnenstappen om onder die heerlijke warme regenbui te gaan staan. Van om je heen kijken en genieten komt niet zo heel veel in die toestand. Pas wanneer we ’s avonds in bad gaan komt dat echte luxe gevoel weer terug.
Datzelfde geldt ook voor de keuken. ’s Ochtends ontwaken en een yoghurtje uit de ijskast pakken doet je niet verrukt kijken naar de mooie laden en andere opbergmogelijkheden noch naar de tegels en het hoogglanzende keukenaangezicht. Nee, automatische piloot, yoghurt pakken, lepel pakken, zal ik brood maken om mee te nemen overwegingen-nee geen zin om te smeren en weer naar de woonkamer om daar achter de pc te ontbijten. ’s Avonds koken is al een stuk leuker maar niet als je moe bent van een enerverende werkdag en alleen restjes staat op te warmen.
Dit klinkt nog allemaal niet als kamperen maar dat zijn we toch echt aan het doen. Reden daarvoor isdat we nog geen woonkamervloer hebben. Althans, hij is nu wel binnen en ligt in de woonkamer maar in stapels en niet “gelegd”. Daardoor wonen we nog boven. De inmiddels zeer ruime slaapkamer doet nu dienst als woonhuis en dat gaat eigenlijk prima. Maar het begint te kriebelen. Ik wil die vloer wel graag overloopbaar in de kamer hebben liggen. Dat wordt namelijk het startsein voor de volgende fase: leeghalen van de opslag en inrichting van de rest van het huis. Dan kunnen we ook de meubels beneden gaan plaatsen en uitmeten waar de kachel gaat komen.
Die staat namelijk sinds afgelopen zondag te pronken in de kamer.
Gisteren is de hal helamaal afgewerkt. Nog een ruimte die klaar is voor verdere inrichting. Nog wel even de plinten gronden, verven en dan plaatsen maar op maat gezaagd zijn ze al dus dat is een fluitje van een cent. De zwarte tegels glimmen in het avondlicht, alles is gevoegd zelfs heeeeel netjes om de bestaande kast heen dus wij hebben weer een klein dansje gemaakt gisteren. Prachtig afgewerkt is ook de nieuwe dorpel van de voordeur. Helemaal verrot en afgezaagd was ie en nu op maat gemaakt nieuw! Lekker. Geen tocht meer en geen waterdoorslag na een stevige zuiderwindwindbui.
Zo heb ik weer een paar klussen van de to do lijst kunnen schrappen. Er blijven er nog wel een paar over. Meest storende is de aansluiting van het water boven. Muus, ik weet dat het eerste nachtvorstje langs is gekomen en nu in allerijl mensen aan een nieuwe ketel moeten worden geholpen omdat de oude het niet meer blijkt te doen en het nu koud wordt maar… geef Eric effe een schop en laat hem dat ochtendje of avondje zijn klus afmaken. Nog 2 verwarmingen graag en een werkende kraan boven. Hoef ik ook niet meer te bibberen als ik in de badkamer sta ’s ochtends…
De gebruikelijke laatste loodjes dus. Ach, de schilder is net aangekomen en staat nu weer buiten op de ladder om de donkergroene finish aan te brengen. Lijkt me heel gaaf wanneer dat af is. En elke keer dat de mannen langskomen voor een klus die gelijk afgemaakt kan worden is dat weer een kadootje bij thuiskomst.
Ik kan alleen maar zeggen: Meer graag!
Filed under: Uncategorized
