We zijn eindelijk weer op het vloerniveau aanbeland van 23 april dit jaar. Nadat eerst alles is weggesloopt en zelfs uitgegraven zijn er achtereenvolgens een werkvloer, een constructievloer, een schuimbetonlaag, een afdekvloer en een eikenhouten eindvloer ingelegd. Zaten in het begin de kozijnen op borsthoogte, nu komen mijn knieen er bovenuit.
Afgelopen week stond alles in het teken van afwerking. Vorige week vrijdag was de vloer gelegd en af. Echt vakwerk is het geworden. Zal nog een hele puzzel geweest zijn met al die variabele stukken. Dit weekeinde hebben we olie uitgezocht en zaterdagavond de eerste kleurlaag aangebracht. We hebben hem bewust bleek gehouden en niet donker. Daarna maandagavond de beschermlaag opgebracht.
Ondertussen zijn we boven met de scheidingswand tussen bed en de rest van de slaapkamer bezig geweest. Alles is gesausd en de achterkant heeft een moooie zilveren laag gekregen. Daar komen nog glittertjes op voor het effect. De waterleidingen zijn er al naar toe gebracht. Nu alleen nog een kwestie van afmonteren. En natuurlijk het blad betegelen en de kraan en de wastafel plaatsen. San kunnen de wanden er tegenaan en kunnen we het bed eindelijk op de juiste plaats zetten.
Verder hebben we boven behoorlijk opgeruimd. Daardoor is veel meer zitruimte ontstaan. Ik raak al helemaal gewend aan boven tv kijken. Inge heeft zelfs geopperd om de TV maar helemaal boven te laten. Tsja… Wat is dat toch met vrouwen en tv’s? Ik snap dat niet. Ze zit er minstens zoveel voor als ik maar er moet toch de hele tijd op afgegeven worden. En dan vooral op het apparaat zelf. Veeeeel te groot, foeilelijk etc. Onzin maar laat maar. Hoort bij de strijd tussen man en vrouw.
Langzaam breng ik nu wat spullen vast naar beneden. Nu de vloer klaar is voor echte ingebruikname kunnen de lampen weer in elkaar gezet worden. De 10 armige bandiet is nog een hele klus. Is zo’n lamp met 10 buigende sprieten en een soort autolampjes met bajonetfitting erin. Wat een takkenwerk om alles weer bij elkaar te zoeken en dan in elkaar te pielen. Duurde ook ff voordat ik door had hoe dat ook al weer moest.
De kachel staat ook weer binnen. De stoelen staan voor het raam, de computer is weer aangesloten en er staat zelfs al een schilderij tegen de muur, te wachten op ophanging. It is ook about f***ing time denk ik dagelijks. Het heeft allemaal lang genoeg geduurd.
Wat dan nog? Deuren, wastafel boven, badkamertegels en toilettegels plaatsen, douchewand plaatsen, verwarmingen en dan nog wat kleiner grut. Bij elke grote stap (bijvoorbeeld vloer leggen in woonkamer) ben je helemaal gefocussed op dat resultaat. Als dat klaar is, dan….. richt je je blik binnen 3 uur op de volgende klus die je heel graag af wil zien.
Vanochtend onder de douche realiseer ik me dat Muus dit keer waarschijnlijk op mij zit te wachten. We hebben een wastafelkraan besteld voor boven waarvan hij vorige week al aangaf dat die niet meer leverbaar was. Ik zou nog op zoek gaan naar een los zwervend exemplaar bij een leverancier. Laat ik dat nu in de hectiek op werk en thuis helemaal vergeten zijn. Het schiet me net pas te binnen. Onmiddellijk de PC weer aangesloten (en zelfs internet werkt weer grrrrrr) en op zoek gegaan naar een satinox axor terrano. En wat schetst mijn verbazicg, binnen 5 minuten gevonden en direct online besteld. Ik ben hoogstbenieuwd of ik nu bericht ga krijgen dat die niet leverbaar is. Zou mij niets verbazen. Toch proberen. Zit wel ruim 2 weken levertijd aan vast %%$#@@#$^*&.
Net als de laatste tegels. Dat duurt nu ook al een week of 4 a 5. Je raakt eraan gewend. Gewoon niet naar kijken, die gaten aan de muur in het toilet. En de tijdelijke oplossing in de badkamer met die zwarte glimmende platen die op de lege plekken geschroefd zijn om toch te kunnen douchen zijn al helemaal ingesleten in mijn gedachten. Je merkt het gewoon niet meer. Goed, die tegels zijn nu allemaal in Nederland. Nu nog naar Wormerveer. Volgens de planning van Flevistone kan dat nog weken duren. Liever niet. Morgen halen we een deel op in Lelystad. Nu alleen nog die 3 tegels die in Schijndel staan en die voorlopig daar blijven. Vandaag maar even een belletje aan wagen. Ik vind dat we wel een gebaar van de tegelboer verdienen.
Dat zijn zo de laatste loodjes. Oh ja en het plaatsen van de plinten in de gang. Die in de woonkamer zijn al helemaal klaar, geverfd, gaatjes gevuld enzo.
Dit weekend gaan we echt definitief verhuizen. De spullen gaan uit de schuur via de poort naar binnen. Een paar zware stukken kan ik niet alleen tillen. Nog even op zoek naar iemand die hoogstens 1 uurtje wil bijspringen. 2 kasten de bank en de tafel zijn met een paar minuten binnen. Vrijdag ben ik vrij. Ik denk dat ik het die dag vast zelf ga proberen. Verrassing voor Inge. (die is toch te moe om dit te lezen).
November klaar. Toch? Nemen we lekker eind van het jaar nog 2 weken vrij om echt te genieten.
Filed under: Uncategorized
