Thuiskomst

We zijn thuis!

Zo voelt het als ik nu om me heen kijk. De bank, stoelen en tafel, de kasten, de spullen in de keuken, de kandelaars, pluche beesten en het tapijt op de vloer. het ademt niet meer een huis in oprichting uit maar een thuis.

19 april vertrokken we uit ons huis naar een tijdelijke woning en op 15 november is de circel rond. We zitten ’s avonds op de bank en achter de PC alsof die 7 maanden helemaal zijn verdampt. En dat is toch wel de grootste grap. Je geest heeft maar heel weinig houvast nodig en al die maanden verdwijnen als een zucht. Als ik naar voren kijk van, zeg maar, halverwege de woonkamer ziet het er bijna net zo uit als een half jaar terug. De bank en 1 van de 2 stoelen staan weer op hun vertrouwde plek net als de kast waar de TV op staat. De gordijnen zijn weer opgehangen en de vensterbanken zijn nog steeds net zo lelijk als hiervoor. Moeten we nog oppakken.

Wat een vreemde emotie in het begin en hoe snel ben je gewend.

Zondagmiddag arriveren de hulptroepen uit Utrecht weer. Dit keer om wat elektrawerk uit te voeren. Zo zijn aan het eind van de dag de stopcontacten geplaatst op de scheidingswand, hangen de puntmutsjes weer boven tafel en is ook de buitenlamp, die er na 1 keer zwaaien met de buitendeur aflag, weer gerepareerd. Nog 1 laagje glinsterverf boven op de wand en de bedden kunnen eindelijk op hun plek worden geschoven. Ze zijn al wel opgemaakt met nieuw beddengoed dat we vorige week zaterdag hebben gekocht. Neat!

Ondertussen hebben ma van Zijl en Inge de keuken een grote beurt gegeven. Waar in eerste instantie de dozen soortement geleegd zijn in alle keukenkasten is nu alles gesorteerd en logisch ingedeeld. Waar nodig is het ook nog een keer schoongemaakt. Orde dus en dat was wel nodig. We hebben ook weer een glimmende afwasmachinebovenkant. Helemaal glanzend gepoetst door Inge net als de kandelaar die helemaal mat uit de opslag kwam.

Moet overigens zeggen dat de spullen de vochtige opslagruimte nog heel aardig hebben overleefd. De dozen waren allemaal wat slapjes geworden maar de inhoud zag er nog prima uit. We hebben wel 6 wassen liggen om te draaien deze week. Geeft niet. Daar hebben we een aparte ruimte voor buiten

Zaterdag is de lelystadse hulpdienst weer ingeroepen om de tegels die nu na 3 maanden eindelijk gearriveerd zijn af te leveren bij ons thuis. Zodoende konden wij de hele dag door met het versjouwen van dozen en het wegmoffelen van de inhoud daarvan in kasten en keuken. Bijna alles is weg op een paar extra verhuisdozen in de slaapkamer na. De tegels zijn precies zoals we ze bedacht hadden. De siertegels voor in het toilet hebben we er alvast tegenaan gehouden. Helemaal goed. Ook de strips met gouden tegels voor in de badkamer zijn precies zoals ik ze me had voorgesteld. Inge heeft nog wel wat twijfels over hoe ze passen bij de basistegels. Volgens mij komt dat goed.

’s Avonds komen vrienden langs om als 3e stel een kijkje te nemen in ons nieuwe huus. Nu beide pa en ma’s een werkbezoek hebben gebracht is dit de eerste keer dat we niet opstaan om aan het werk te gaan met mensen die binnenkomen. We zitten wel als dode vogeltjes op de bank maar omdat zij ook net een jaar terug verhuisd zijn is dat voor de gasten niet onverwacht. Om half elf duiken we het bed in.

Doodmoe na een heel druk maar ook zeer geslaagd werkweekend. Het resultaat is een metamorfose. Van lege kale ruimte naar een gezellige woonkamer in 1 weekend. Ik ben tevreden.

We zijn nu weer echt thuis.