Het begon allemaal op de luchthaven van Wenen aan jaar geleden. Wachtend op de terugvlucht naar Amsterdam checkte ik mijn mail op de iphone. Zomaar tussen alle andere onzin trof ik een mail aan van onze expert Ben Veerman. Hij gaf aan dat er plotseling schot in de schadevergoedingszaak zat met de gemeente. Onze begroting was min of meer geaccepteerd of iets dergelijks. We keken elkaar ongelovig aan.
1 jaar verder net voor de kerst. Ons leven is de afgelopen periode flink overhoop gehaald. 19 april verhuisden we naar een tijdelijke woning. De 23e startte het slopen van onze hut. Daar leek maar geen eind aan te komen. Eerste doel was het rechtzetten wat medio juni geschiedde. Daarna werd het geraamte nog verder blootgelegd. De hele beerput aan ondergrondse en tussenmuurse ellende lag bloot. Steeds verder werden de slechte lagen afgepeld.
Net voor de bouwvak werden de eerste contouren van het nieuwe huis zichtbaar. In de maanden erna ging het gestaag vooruit. De aanbouw werd geplaatst en de buitenkant werd helemaal vernieuwd. Vervolgens werd de binnenkant volledig opnieuw ingericht.
Eind oktober was het tijd voor de terugverhuizing. Daarna begon het kamperen. Stukje bij beetje werd onze kampeertent uitgerust met nieuwe gemakken. Badkamer, keuken, wastafel boven, kastruimte, nieuwe vloeren enzovoort. Geleidelijk hield het kamperen op en begon het nieuwe wonen. ’s ochtends in de vloerverwarmde badkamer douchen en toilet doen werd gewoon. ’s avonds koken in de volledig vernieuwde keuken werd steeds gedachtenlozer uitgevoerd. ’s Nachts slapen op de nieuwe bedplek aan de achterkant bij de openslaande deuren werd net zo vanzelfsprekend als al die 10 jaar daarvoor.
Wel waren er steeds nieuwe kadootjes. Een radiator in de badkamer, een glazen scheidingswand, planken in de badkamer en de keuken, buitenverlichting enzovoort.
Afgelopen weekend was de kroon op het werk. Het hele weekend zijn we bezig geweest met het kerstproof maken van het hele huis. Nieuwe kerstboom, sneeuw en lampjes, de kaarsen weer in de standaarden, kerstverlichting buiten, zelfs de verlichte bloempot kreeg voor het eerst een plek in de achtertuin.
Het is een feest om naar te kijken. En nu zijn we moe. Van alle emotie, van een jaar hard werken thuis en op de respectievelijke kantoren, moe van de veranderingen en moe van alle aandacht die steeds maar naar het huis uitging. Tijd voor een lekkere pauze. Nog een paar daagjes dan gaan we 2 weken helemaal niks doen. Lekker kersten. Autootje voor de deur, kaarsjes aan binnen, boodschappen doen en computerspelletjes spelen.
En de kachel dan? Die moet eigenlijk wel aangesloten worden. dan kunnen we lekker fikkie stoken. Kunnen we ook de ramen verven in de badkamer en dan kan gelijk de plint in de gang mee. Doortrekken naar de trap en de deuren beneden en boven? Radiator plaatsen in de woonkamer en gelijk maar even de nbieuwe deuren er in hangen?
STOP!
Even geen huizenpraat de komende 2 weken. We hebben nog jaren de tijd voor die laatste loodjes. We kwamen er bij deze verbouwing ook een paar tegen 
Niet geverfde wand naast de oude ketel bijvoorbeeld. Heeft 10 jaar tegen me geknipoogd. Doe mij dan… Totaal geen last van gehad, al die tijd. Misschien kijken we over 10 jaar wel naar de plinten in de keuken en komen we er achter dat ze nog helemaal niet geverfd zijn…
Komt wel goed. Nu even niks.
Filed under: Uncategorized
