Het is nog vroeg als ik op zaterdagochtend de ijzers onderbind om te gaan schaatsen. Er is nog vrijwel niemand op het ijs. Op de vrijdag heb ik al even geoefend met heel veel plezier. Natuurlijk was de start stroef na een ruime 10 jaar zonder oefening maar je staat er van te kijken als je na 10 minuten weer redelijk stabiel aan het cruisen bent.

Ik ga schaatsen op het deel na de brug omdat je anders vast zit aan een stuk tussen 2 bruggen van net 300 meter lang. Leuk om te beginnen maar je wil toch meer.

Een paar keer nader ik de brug van de andere kant en ik probeer alvast of ik er niet gewoon onderdoor kan schaatsen. Het heeft tenslotte gevroren dat het kraakte. En nog steeds is het echt koud. Ik verdenk al die mensen die er tot nu toe niet onderdoor zijn gegaan meet er overheen zijn gekluund van lafheid. Iemand moet het toch proberen vertel ik mezelf elke keer maar ik stop toch voor de brug.

De voetjes worden snel moe. Ik wil naar huis om even op de bank met een bakkie koffie bij te komen. Weer kom ik bij de brug aan. Ons huis staat 30 meter verder. Plotseling weet ik het. Ik ga er gewoon onderdoor. Beetje vaart maken en dan moet het lukken. Ik kies de rechterzijde. Breedte anderhalve meter. Mooi donker ijs, heen tekeken van schotsen die al eens los zijn geweest.

Ik neem een aanloop en ga met een redelijke vaart onder de brug door. Het geheel duurt minder dan 1 seconde. Nog geen 2 meter onderweg hoor ik een enorme krak. Ik weet het dan al. DIT GAAT MIS. En zo geschiedt. Ik zak door het ijs. Tot aan mijn sjaal duik ik in het ijskoude water. De kou snijdt je adem in een klap af. Tering wat is dat water koud! Ben wel blij met mijn thermo ondergoed dat ik aan had getrokken ’s ochtends. Toegegeven het maakt het water er niet warmer op maar toch houdt het de kou 0,2 seconden langer op afstand. Alle kleine beetjes helpen.

Als ik onder de brug doorkijk zie ik 3 paar hevig verschrikte ogen van kinders uit de buurt. Ze zijn zich helemaal tebarsten geschrokken. 

Ik kan staan. Dat is een lekker gevoel. Ik laat de eerste koudegolf over mij heen gaan. Geen paniek had ik op het nieuws gehoord de afgelopen dagen waarin tewaterlatingen van minder fortuinlijke medeschaatsers werden beschreven. Ik wordt rustig doordat ik kan staan. Hoe nu weer uit het water. Ik snap wel dat op het ijs klauteren alleen maar tot nieuwe ellende leidt. Ik schuif eerst een groot losgeslagen stuk ijs onder het ijs en kom zo bij de rand van mijn gecreeerde wak. Met de elleboog breek ik er stukken af totdat dat niet meer lukt. Ik krijg een sjaal toegeworpen van mijn jonge redder. Is het niet heel erg koud daar meneer? Ik schiet in de lach als hij het vraagt. Ja ik kan je verzekeren, DIT IS HEEL ERG KOUD.

Zonder sjaal lukt het me op op het ijs te klauteren. Daar druip ik even lekker na. Dan is het nog 20 meter naar de kant. Ik heb best bekijks van de lokale jeugd inmiddels. “Die meneer is door het ijs gezakt” legt 1 van de omstanders aan een vriendinnetje uit. Klopt als een bus.

Dan start het gevecht met mijn kleren. De kou verdwijnt snel nu ik weer uit het water ben. Het valt me heel erg mee. Komt waarschijnlijk doordat ik een paar meter van huis ben waar een warme douche wonderen gaat verrichten. Mijn koene redder haalt mijn schoenen op aan de andere kant van de brug. “Nou, dan weten we in ieder geval tot hoever we kunnen gaan” merkt hij nog droogjes op. Waarschijnlijk hadden zij er wel onderdoor gepast met die lijfjes van minder dan 40 kilo maar die bijna 100 van mij waren echt teveel voor dat maagdelijk zwarte ijs.

Voor de deur gaan de loodzware kleren uit. Er zit echt heeeeel veel water in die heerlijke nieuwe wintertrui. Hij weegt een kilootje of 5 schat ik.

Inge kijkt me wat glazig aan door het raam als ik voor de deur sta. Het dringt eerst niet helemaal door wat er is gebeurd. De plas om me heen spreekt echter boekdelen. Dan gaat de knop om en start de hulpmodus. Handdoeken en een bezorgde blik. “Wat is er gebeurd?” “Ik ben door het ijs gezakt” Dan breekt een glimlach door die steeds breder wordt. Ze schiet in de lach.  Ik lach mee.

Ohohoh wat is die douche dan inderdaad lekker. Het tintelt wel enorm bij handen en voeten. Duurt wel een minuut of 5 voordat dat gevoel weg is.

Eindelijk. Door het ijs gezakt. Viel best mee. Ga het niet nog een keer proberen.

Vandaag niet geschaatst

Het begon allemaal op de luchthaven van Wenen aan jaar geleden. Wachtend op de terugvlucht naar Amsterdam checkte ik mijn mail op de iphone. Zomaar tussen alle andere onzin trof ik een mail aan van onze expert Ben Veerman. Hij gaf aan dat er plotseling schot in de schadevergoedingszaak zat met de gemeente. Onze begroting was min of meer geaccepteerd of iets dergelijks. We keken elkaar ongelovig aan.

1 jaar verder net voor de kerst. Ons leven is de afgelopen periode flink overhoop gehaald. 19 april verhuisden we naar een tijdelijke woning. De 23e startte het slopen van onze hut. Daar leek maar geen eind aan te komen. Eerste doel was het rechtzetten wat medio juni geschiedde. Daarna werd het geraamte nog verder blootgelegd. De hele beerput aan ondergrondse en tussenmuurse ellende lag bloot. Steeds verder werden de slechte lagen afgepeld.

Net voor de bouwvak werden de eerste contouren van het nieuwe huis zichtbaar. In de maanden erna ging het gestaag vooruit. De aanbouw werd geplaatst en de buitenkant werd helemaal vernieuwd. Vervolgens werd de binnenkant volledig opnieuw ingericht.

Eind oktober was het tijd voor de terugverhuizing. Daarna begon het kamperen. Stukje bij beetje werd onze kampeertent uitgerust met nieuwe gemakken. Badkamer, keuken, wastafel boven, kastruimte, nieuwe vloeren enzovoort. Geleidelijk hield het kamperen op en begon het nieuwe wonen. ’s ochtends in de vloerverwarmde badkamer douchen en toilet doen werd gewoon. ’s avonds koken in de volledig vernieuwde keuken werd steeds gedachtenlozer uitgevoerd. ’s Nachts slapen op de nieuwe bedplek aan de achterkant bij de openslaande deuren werd net zo vanzelfsprekend als al die 10 jaar daarvoor.

Wel waren er steeds nieuwe kadootjes. Een  radiator in de badkamer, een glazen scheidingswand, planken in de badkamer en de keuken, buitenverlichting enzovoort.

Afgelopen weekend was de kroon op het werk. Het hele weekend zijn we bezig geweest met het kerstproof maken van het hele huis. Nieuwe kerstboom, sneeuw en lampjes, de kaarsen weer in de standaarden, kerstverlichting buiten, zelfs de verlichte bloempot kreeg voor het eerst een plek in de achtertuin.

Het is een feest om naar te kijken. En nu zijn we moe. Van alle emotie, van een jaar hard werken thuis en op de respectievelijke kantoren, moe van de veranderingen en moe van alle aandacht die steeds maar naar het huis uitging. Tijd voor een lekkere pauze. Nog een paar daagjes dan gaan we 2 weken helemaal niks doen. Lekker kersten. Autootje voor de deur, kaarsjes aan binnen, boodschappen doen en computerspelletjes spelen.

En de kachel dan? Die moet eigenlijk wel aangesloten worden. dan kunnen we lekker fikkie stoken. Kunnen we ook de ramen verven in de badkamer en dan kan gelijk de plint in de gang mee. Doortrekken naar de trap en de deuren beneden en boven? Radiator plaatsen in de woonkamer en gelijk maar even de nbieuwe deuren er in hangen?

STOP!

Even geen huizenpraat de komende 2 weken. We hebben nog jaren de tijd voor die laatste loodjes. We kwamen er bij deze verbouwing ook een paar tegen Niet geverfde wand naast de oude ketel bijvoorbeeld. Heeft 10 jaar tegen me geknipoogd. Doe mij dan… Totaal geen last van gehad, al die tijd. Misschien kijken we over 10 jaar wel naar de plinten in de keuken en komen we er achter dat ze nog helemaal niet geverfd zijn…

Komt wel goed. Nu even niks.

Zaterdagochtend. Gisteren tijdens pakjesavond heerlijk gegeten in een vrijwel leeg restaurant. Eindelijk eens een keer geen moeite om de ober te pakken te krijgen… De buik is nog steeds rond. Ik ben vroeg wakker en ga vast naar beneden om een spelletje te spelen op de PS3. De katten gaan met me mee naar beneden. Daar heerst een serene rust en het is er ook lekker warm.

Voor het eerst sinds maanden daalt er een soort rust neer in huis. Het doet me denken aan die andere normale zaterdagochtenden een klein jaar terug.  Lekker langzaam en ontspannen.

Als Inge ook wakker wordt besluiten we vandaag eens helemaal niets te gaan doen. Lekker gevoel! Ik ga ontbijt halen en geniet van de achteruitgang (ik bedoel daarmee de nieuwe poort aan de achterzijde) en wandel met een nieuw muziekje door het winkelcentrum. Bij de vleeswaren gaat de telefoon. Muus belt om te vragen of hij niet vanochtend al langs kan komen. Ik bel Inge even om te melden dat ie straks over een half uurtje voor de deur staat.

Wat ik al een beetje voelde blijkt ook waar te zijn. Afgelopen week was niet de leukste van het laatste jaar voor hem. Met een bakkie op de bank bespreken we echter weer de toestand van de wereld en de status van de bestellingen. Behalve de deuren ziet het er verder allemaal wel goed uit. Wijhebben  een tekening gemaakt van het mozaiekwerk in de badkamer en ook het idee hebben geuit om in plaats van een kast een paar planken op te hangen naast de wasbak. Muus heeft ook al een voorbeeld meegenomen. Prachtig Padoek hout met een licht rode glans. Ik wordt meteen helemaal enthousiast.

We lopen weer door het huis om de werkzaamheden van aanstaande maandag te bespreken. Plankjesw ophangen in de badkamer, tegelen in de badkamer en mogelijk de verwarmingen aansluiten. De laatste radiator zou nu binnen moeten zijn… Ik hou een slagje om de arm.

Als Muus weer weg is besteden wede dag verder met het lezen van de krant en andere bladen die zich al een tijdje hebben opgestapeld. We gaan lekkere dingen halen bij de Appie Heijn en duiken ergens in de middag lekker in bad. Kijk zo hoort het, hier streefden we al die tijd naar. Heerlijk om dan een dag vrij te zijn. Het voelt ook niet als spijbelen maar als een welverdiend kadootje dat we met 2 handen aanpakken.

We besluiten de dag met een nieuw rood puntmutsje als laatste aanvulling op de kerstmis Swarovski  collectie.

Zondag zijn we ook weer lekker lui bij de start. Vandaag heb ik echter zin in klussen. Er ligt nog genoeg. We starten met het leegscheppen van de halve kuub zand die nog een groot deel van de poort blokkeert en daardoor voor de nodige overlast voor alle buren zorgt. Na een klein uur scheppen is het weg in een andere bouwzak die nu naast de schuur staat. Dan kunnen we bij het tegelen straks alsnog gebruik maken van wat “stelzand”.

Dan gaan we naar binnen om onze nieuwe lamp op te ganhen. Ik ben daar wat gespannen over vanwege het enorme gewicht en de kwetsbaarheid. Mijn maag zit in een knoop bij de gedachte dat ie met draad en al van het plafond af klettert op de houten bedrand. De binnenzijde is helemaal gebeeldhouwd zou je kunnen zeggen en dat is ook snel stuk zo hebben we al 5 keer gehoord van de winkel. Een half uurtje later hangt ie al zonder al te veel ploeteren. Vanuit bed kunnen we er mooi van genieten. Later op de avond blijkt de lichtopbrengst nog wel wat erg fel. Dimmertje ergens in de toekomst denk ik…

Daarna gaan we door met het verven van de scheidingswand boven. De 2e laag is een stuk strakker dan de eerste zo blijkt een uurtje later. Nu kan ook het papier dat er nog steeds onder steekt worden verwijderd. Heerlijk al die kleine dingen die je van de lijst kan vinken op deze manier. We sluiten af met wat details zoals het dichten van de gaatjes in de plinten die ik vervolgens afschilder, het verven van de kale houten zijkant van de trap (maakt gelijk een groot verschil) en het opruimen van de zooi voor de 63e keer.

We sluiten deze vruchtbare dag weer af in bad met chips, G&T en een paar wedstrijdjes FIFA 09 op de PSP

Zo naderen we steeds dichter het einde. Wat een lekker weekend zo! Laat er nog maar veel volgen.

Foto’s

Het is zondagavond 30 november. Ruim anderhalve maand na onze terugverhuizing naar het sluispad. In de tussentijd is er heel veel veranderd. Was het de eerste weken nog kamperen nu wonen we echt weer hier.

Elk weekend staat nog  wel voor 100% in het teken van werk aan het huis. We hebben nog geen rust. Zaterdagmorgen wordt er wel ontbijt gehaald volgens jarenlange traditie (ik haal ontbijt volgens vast ritueel en neem tulpen mee als ze er zijn). We nemen ook de tijd om lekker te ontbijten met een dvd maar zodra de koffie op is en het douchewater is afgedroogd gaan de oude vodden weer aan en moet er gewerkt worden.

Zaterdag zijn we gestart met de achtertuin. Vrijdag waren de materialen geleverd (behalve de tegels %$##$%^#@) en er stonden dus 2 kubieke meter zand en grond te wachten en een hele pallet vol gezaagde bielzen.

We zijn begonnen met het uitgraven van de sleuf waar de bielzen in kwamen te staan. Bij wijze van border dus. Een hele klus maar wel erg leuk om te doen. Deze keer lering getrokken uit eerdere pogingen in de voortuin en een draad gespannen on een beetje netjes in lijn te blijven werken. Aardig gelukt al zeg ik het zelf. Ik spitten, vloeken, hameren en schoppen, tegen die bielzen om ze op hun plek te krijgen. Inge sjouwen en vaststampen. Na het plaatsen van de hele border hebben we hem volgeschept met de potgrond die was bezorgd. Ging een hele kuub in!

Eerst een laagje grond aangebracht, toen 6975 tulpen gepland en vervolgens de rest van de grond over de tulpenbollen uitgestort. Wat wordt dat straks mooi als het een beetje wil opkomen in het voorjaar! Met de border af is het gelijk een heel ander gezicht. De eerste cultivering van de tuin is een feit. Nou ja, 2e dan na het plaatsen van de schutting.

Vanochtend na ontbijt en douche de tweede ronde. We zijn gestart met het vlakmaken van de achtertuin. Daarvoor hebben we bijna 1 kuub zand gebruikt, 2 rijen hout en een waterpas. Na een paar uur bufelen waren de ergste bergen en dalen geeffend. Ziet er best wel goed uit. Na een korte koffiepauze zijn we naar de voortuin verhuisd en hebben we daar eerst een heleboel puin geruimd. Alle bomen zijn kaal en al die bladeren lagen verspreid over ons tuintje. Wat een bende.

Daarna hebben we het restant van onze tulpen en narcissen voor geplant. 6 soorten narcissen en een heleboel tulpen weer. En dat in de sneeuwregen met ijskoude handen van het wroeten in de grond. Wel een hele voldoening om eindelijk weer eens nieuwe bollen geplant te hebben. Dit voorjaar was er helemaal bij ingeschoten door onze verhuizing. We kijken reikhalzend uit naar volgend voorjaar.

Onze klussen worden steeds gedetailleerder. Was het eerst verven en puinruimen nu is het steeds meer verfraaien en inrichten. Afgelopen week hebben we 3 nieuwe lampen gekocht waarvan er nu 2 hangen. In de hal en in het toilet hebben we nieuw licht. De lamp voor op de slaapkamer is vrijdag bezorgd. Hij is echter zo groot dat ik even wacht met ophangen. Dat moet met zorg gebeuren en niet even snel. Het is een joekel van een ding en hij is ook loeizwaar. Wel heel mooi zo vinden wij.

Dan is er donderdag en vrijdag ook nog door Martin in huis gewerkt.

Donderdag is de verwarming in de badkamer opgehangen, de glazen wand is geplaatst tussen douche en wastafel, er is opnieuw geverfd en deze keer is de zandkleur niet citroengeel! Mooi warm beige dat heel goed past bij de tegels. De verwarming is nog niet aangesloten helaas. Ik geloof dat de mannen er ook een takkenklus aan hadden. De leidingen komen onder de trap uit net achter de ketel. Pielen in het kwadraat dus. Volgens mij heeft Eric lekker zitten vloeken op de badrand. Moet ie maar eerder leveren

De hoeklat is op de schuur gezet, de klosjes zijn weer onder de dakgoot geplaatst, geverfd en wel, de hemelwaterafvoer is netjes over de aanbouw geleid en er is nog wat zeil dat tussen het hout doorkwam verwijderd. De achterdeur sluit weer soepel en zo naderen we het einde van Muus’ werkzaamheden.

Boven is eindelijk de kraan gemonteerd en de afvoer van de wastafel aangesloten. Heerlijk. Ik heb vrijdag de muur afgeverfd. Toen Inge thuiskwam was het helemaal netjes. Nog niet net genoeg zag ik de volgende dag. De verf op de wand is wat streperig dus dat moet nog 1 keer.

Verder heb ik de laatste plint voor de gang geverfd en die is vandaag gemonteerd. Nog een paar gaatjes vullen en aflakken dan zijn alle plinten in huis geplaatst en, op de keuken na, geverfd.

Gisteren zijn de nieuwe gordijnen in de keuken geplaatst. Helemaal goed. Passen erg goed bij de rest. Weer goed gedaan dus.

Leukste van het nieuwe huis is dat we elke keer nadat we hebben gezwoegd en gebeukt een warm heerlijk geurend bad op ons wacht. Elke vrijdagavond na het eten en aan het einde van het klussen op zaterdag en zondag zitten we minstens 1 uur in bad. Sjippies en drinken erbij, allebei de psp in de hand en lekker ontspannen. Daar doe je het voor.

De lijst met serieuze klussen slinkt zienderogen. Er komen wel dingen bij maar die zijn in omvang en urgentie van een andere orde.Vanavond hebben we met de gouden mozaiektegels, de strook koper en de kleine badkamertegeltjes een ontwerp gemaakt voor de achterwand van de douche. Dat is per mail naar Muus gegaan. Daarna heb ik het in excel overgetekend en uitgeprint op de tegels gelegd. Voor Martin. Wordt weer leuk!

De grote dingen die overblijven zijn de deuren en de verwarmingen. De poortdeur moet nog getekend worden en op maat gemaakt. en als laatste moet de houtkachel nog worden aangesloten. Voor kerst moet het echt af. Daar zijn we dan ook wel aan toe.

Morgen weer naar die andere baas voor een weekje buffelen. Pfffffffffffffff Toe aan een paar dagen vrij!

Foto’s

We zijn thuis!

Zo voelt het als ik nu om me heen kijk. De bank, stoelen en tafel, de kasten, de spullen in de keuken, de kandelaars, pluche beesten en het tapijt op de vloer. het ademt niet meer een huis in oprichting uit maar een thuis.

19 april vertrokken we uit ons huis naar een tijdelijke woning en op 15 november is de circel rond. We zitten ’s avonds op de bank en achter de PC alsof die 7 maanden helemaal zijn verdampt. En dat is toch wel de grootste grap. Je geest heeft maar heel weinig houvast nodig en al die maanden verdwijnen als een zucht. Als ik naar voren kijk van, zeg maar, halverwege de woonkamer ziet het er bijna net zo uit als een half jaar terug. De bank en 1 van de 2 stoelen staan weer op hun vertrouwde plek net als de kast waar de TV op staat. De gordijnen zijn weer opgehangen en de vensterbanken zijn nog steeds net zo lelijk als hiervoor. Moeten we nog oppakken.

Wat een vreemde emotie in het begin en hoe snel ben je gewend.

Zondagmiddag arriveren de hulptroepen uit Utrecht weer. Dit keer om wat elektrawerk uit te voeren. Zo zijn aan het eind van de dag de stopcontacten geplaatst op de scheidingswand, hangen de puntmutsjes weer boven tafel en is ook de buitenlamp, die er na 1 keer zwaaien met de buitendeur aflag, weer gerepareerd. Nog 1 laagje glinsterverf boven op de wand en de bedden kunnen eindelijk op hun plek worden geschoven. Ze zijn al wel opgemaakt met nieuw beddengoed dat we vorige week zaterdag hebben gekocht. Neat!

Ondertussen hebben ma van Zijl en Inge de keuken een grote beurt gegeven. Waar in eerste instantie de dozen soortement geleegd zijn in alle keukenkasten is nu alles gesorteerd en logisch ingedeeld. Waar nodig is het ook nog een keer schoongemaakt. Orde dus en dat was wel nodig. We hebben ook weer een glimmende afwasmachinebovenkant. Helemaal glanzend gepoetst door Inge net als de kandelaar die helemaal mat uit de opslag kwam.

Moet overigens zeggen dat de spullen de vochtige opslagruimte nog heel aardig hebben overleefd. De dozen waren allemaal wat slapjes geworden maar de inhoud zag er nog prima uit. We hebben wel 6 wassen liggen om te draaien deze week. Geeft niet. Daar hebben we een aparte ruimte voor buiten

Zaterdag is de lelystadse hulpdienst weer ingeroepen om de tegels die nu na 3 maanden eindelijk gearriveerd zijn af te leveren bij ons thuis. Zodoende konden wij de hele dag door met het versjouwen van dozen en het wegmoffelen van de inhoud daarvan in kasten en keuken. Bijna alles is weg op een paar extra verhuisdozen in de slaapkamer na. De tegels zijn precies zoals we ze bedacht hadden. De siertegels voor in het toilet hebben we er alvast tegenaan gehouden. Helemaal goed. Ook de strips met gouden tegels voor in de badkamer zijn precies zoals ik ze me had voorgesteld. Inge heeft nog wel wat twijfels over hoe ze passen bij de basistegels. Volgens mij komt dat goed.

’s Avonds komen vrienden langs om als 3e stel een kijkje te nemen in ons nieuwe huus. Nu beide pa en ma’s een werkbezoek hebben gebracht is dit de eerste keer dat we niet opstaan om aan het werk te gaan met mensen die binnenkomen. We zitten wel als dode vogeltjes op de bank maar omdat zij ook net een jaar terug verhuisd zijn is dat voor de gasten niet onverwacht. Om half elf duiken we het bed in.

Doodmoe na een heel druk maar ook zeer geslaagd werkweekend. Het resultaat is een metamorfose. Van lege kale ruimte naar een gezellige woonkamer in 1 weekend. Ik ben tevreden.

We zijn nu weer echt thuis.

Vandaag mijn vrije vrijdag. Niets vrij’s aan natuurlijk sinds nu ruim een half jaar maar dat is inmiddels al gewoon. Er moet gewerkt worden in huis. Vandaag ga ik Inge eens verrassen.

Ik heb namelijk een stoere collega bereid gevonden vandaag te helpen met het sjouwen van de grote stukken die in de schuur staan opgeslagen. Bank, tafel en 2 kasten kan ik echt niet in mijn eentje naar binnen krijgen. Tenminste niet zonder rugpijn en schade aan muren en meubels. En dat hoeft wat mij betreft nog even niet.

Als het goed is komt Rolando over een minuutje of 5 aan. Dan stalt ie zijn kleine meid van nog geen jaar waarschijnlijk in de maxi cosi en gaan wij door de miezerige motregen lekker zand naar binnen lopen over de schone vloer. Geeft niet, daar hebben ze stofzuigers voor uitgevonden. Dat ding komt tegenwoordig de kast niet meer in. Ok, ook omdat ie niet meer past bij al die pijpen die een halve meter hoog in de kast uitsteken maar vooral omdat ie dagelijks wordt gebruikt.

Na vandaag wordt alles anders. Met meubels hier beneden kunen we eindelijk echt in dit huis gaan wonen. Kasten plaatsen en inruimen, bank laten ontdooien en een beetje schoionmaken, stoeltjes er bij en de tv aansluiten en we zijn helemaal huiselijk. Rolando hoeft maar even te zweten zodat de 5 grootste stukken over zijn dan doe ik de rest wel. Niet het uitpakken want dat wil Inge graag zelf doen. Ik ga alleen voor verplaatsen en het installeren van allerlei elektronische speeltjes zoals computer, TV en HiFi.

Eens kijken of ik aan het eind van de dag een mooi plaatje kan schieten met de resultaten. Wordt vervolgd.

We zijn eindelijk weer op het vloerniveau aanbeland van 23 april dit jaar. Nadat eerst alles is weggesloopt en zelfs uitgegraven zijn er achtereenvolgens een werkvloer, een constructievloer, een schuimbetonlaag, een afdekvloer en een eikenhouten eindvloer ingelegd. Zaten in het begin de kozijnen op borsthoogte, nu komen mijn knieen er bovenuit.

Afgelopen week stond alles in het teken van afwerking. Vorige week vrijdag was de vloer gelegd en af. Echt vakwerk is het geworden. Zal nog een hele puzzel geweest zijn met al die variabele stukken. Dit weekeinde hebben we olie uitgezocht en zaterdagavond de eerste kleurlaag aangebracht. We hebben hem bewust bleek gehouden en niet donker. Daarna maandagavond de beschermlaag opgebracht.

Ondertussen zijn we boven met de scheidingswand tussen bed en de rest van de slaapkamer bezig geweest. Alles is gesausd en de achterkant heeft een moooie zilveren laag gekregen. Daar komen nog glittertjes op voor het effect. De waterleidingen zijn er al naar toe gebracht. Nu alleen nog een kwestie van afmonteren. En natuurlijk het blad betegelen en de kraan en de wastafel plaatsen. San kunnen de wanden er tegenaan en kunnen we het bed eindelijk op de juiste plaats zetten.

Verder hebben we boven behoorlijk opgeruimd. Daardoor is veel meer zitruimte ontstaan. Ik raak al helemaal gewend aan boven tv kijken. Inge heeft zelfs geopperd om de TV maar helemaal boven te laten. Tsja… Wat is dat toch met vrouwen en tv’s? Ik snap dat niet. Ze zit er minstens zoveel voor als ik maar er moet toch de hele tijd op afgegeven worden. En dan vooral op het apparaat zelf. Veeeeel te groot, foeilelijk etc. Onzin maar laat maar. Hoort bij de strijd tussen man en vrouw.

Langzaam breng ik nu wat spullen vast naar beneden. Nu de vloer klaar is voor echte ingebruikname kunnen de lampen weer in elkaar gezet worden. De 10 armige bandiet is nog een hele klus. Is zo’n lamp met 10 buigende sprieten en een soort autolampjes met bajonetfitting erin. Wat een takkenwerk om alles weer bij elkaar te zoeken en dan in elkaar te pielen. Duurde ook ff voordat ik door had hoe dat ook al weer moest.

De kachel staat ook weer binnen. De stoelen staan voor het raam, de computer is weer aangesloten en er staat zelfs al een schilderij tegen de muur, te wachten op ophanging. It is ook about f***ing time denk ik dagelijks. Het heeft allemaal lang genoeg geduurd.

Wat dan nog? Deuren, wastafel boven, badkamertegels en toilettegels plaatsen, douchewand plaatsen, verwarmingen en dan nog wat kleiner grut. Bij elke grote stap (bijvoorbeeld vloer leggen in woonkamer) ben je helemaal gefocussed op dat resultaat. Als dat klaar is, dan….. richt je je blik binnen 3 uur op de volgende klus die je heel graag af wil zien.

Vanochtend onder de douche realiseer ik me dat Muus dit keer waarschijnlijk op mij zit te wachten. We hebben een wastafelkraan besteld voor boven waarvan hij vorige week al aangaf dat die niet meer leverbaar was. Ik zou nog op zoek gaan naar een los zwervend exemplaar bij een leverancier. Laat ik dat nu in de hectiek op werk en thuis helemaal vergeten zijn. Het schiet me net pas te binnen. Onmiddellijk de PC weer aangesloten (en zelfs internet werkt weer grrrrrr) en op zoek gegaan naar een satinox axor terrano. En wat schetst mijn verbazicg, binnen 5 minuten gevonden en direct online besteld. Ik ben hoogstbenieuwd of ik nu bericht ga krijgen dat die niet leverbaar is. Zou mij niets verbazen. Toch proberen. Zit wel ruim 2 weken levertijd aan vast %%$#@@#$^*&.

Net als de laatste tegels. Dat duurt nu ook al een week of 4 a 5. Je raakt eraan gewend. Gewoon niet naar kijken, die gaten aan de muur in het toilet. En de tijdelijke oplossing in de badkamer met die zwarte glimmende platen die op de lege plekken geschroefd zijn om toch te kunnen douchen zijn al helemaal ingesleten in mijn gedachten. Je merkt het gewoon niet meer. Goed, die tegels zijn nu allemaal in Nederland. Nu nog naar Wormerveer. Volgens de planning van Flevistone kan dat nog weken duren. Liever niet. Morgen halen we een deel op in Lelystad. Nu alleen nog die 3 tegels die in Schijndel staan en die voorlopig daar blijven. Vandaag maar even een belletje aan wagen. Ik vind dat we wel een gebaar van de tegelboer verdienen.

Dat zijn zo de laatste loodjes. Oh ja en het plaatsen van de plinten in de gang. Die in de woonkamer zijn al helemaal klaar, geverfd, gaatjes gevuld enzo.

Dit weekend gaan we echt definitief verhuizen. De spullen gaan uit de schuur via de poort naar binnen. Een paar zware stukken kan ik niet alleen tillen. Nog even op zoek naar iemand die hoogstens 1 uurtje wil bijspringen. 2 kasten de bank en de tafel zijn met een paar minuten binnen. Vrijdag ben ik vrij. Ik denk dat ik het die dag vast zelf ga proberen. Verrassing voor Inge. (die is toch te moe om dit te lezen).

November klaar. Toch? Nemen we lekker eind van het jaar nog 2 weken vrij om echt te genieten.

2,5 week wonen we nu boven. Euforisch waren we daarmee gestart. Ons eigen huis, geen flat meer, lekker slapen, heerlijke badkamer en keuken etc. Maar nu begint het te knellen. Logisch ook. Je laat het verleden telkens heel snel achter je en dan focus je je op de dingen die nog moeten. Toch is het best knus wanneer we ’s avonds na het koken het bord meenemen naar boven en daar DWDD kijken zittend op de bank en de stoel met het bontje over de knieën. Het is allemaal comfortabel genoeg maar het blijft zo’n puinhoop om je heen. En zelfs voor mij voelt dat op den duur niet lekker.

Wat ook meespeelt is dat ons leven nog steeds helemaal wordt beheerst door het huis. Het is nog geen vanzelfsprekendheid maar werk in uitvoering. En daar wil ik nu ook wel eens vanaf. Niet teveel klagen. Alles sal rechkommen…

Morgen en vrijdag gaan we weer een grote stap maken. Dan wordt de vloer beneden gelegd en worden allerlei andere zaken van de lijst gevinkt. Ik kijk enorm naar die nieuwe vloer uit. Dit weekend kan ie dan in de olie zodat we beneden kunnen gaan verhuizen.

We gaan dit weekeinde ook voor het eerst de vloerverwarming heeeeel voorzichtig inschakelen. Eerst eens de kou eraf halen zonder echt te gaan verwarmen. Lijkt me een lekker gevoel vooral in de badkamer en keuken. Daar is hen nog best koud ’s ochtends. De vloer ligt er nu lang genoeg in om helemaal gedroogd te zijn.

Wat in de afgelopen week helemaal is afgekomen is het verven van de buitenkant beneden. En mooi dat dat is geworden! Echt een plaatje. Zonde dat je daar in 2 dagen helemaal aangewend bent. Daarnaast zie je er niet zo heel veel van als je ’s ochtends in het donker weggaat en ’s avonds in het donker terugkomt. Gisterochtend hoefde ik niet vroeg op te staan en heb ik foto’s gemaakt bij daglicht. Cool!

Het wordt nog een heel druk weekje op het werk dus de tijd vliegt. Mooi. Ik verheug me al op thuiskomen morgen.

Het is nog een hele lijst, de laatste loodjes. We hebben vorige week alles opgeschreven voor onszelf maar ook voor Muus. Geheugensteuntje maar ook een vinkenlijst die uiteindelijk helemaal leeg moet zijn. Omdat alles gedaan wordt door een ander zijn we er ook redelijk zeker van alles ook echt wordt uitgevoerd.

Vrijdagmiddag is het water boven aangesloten. Ook de kraan zou geplaatst worden maar het bestelde model was helaas niet wat wij hadden opgegeven. Ik kan me de verwarring wel een beetje indenken. Ik zag bij het opnieuw opzoeken trouwens ook dat ik een foutje had gemaakt bij het overtypen van het serienummer. Niet zoveel fout dat het de kraan opleverde die Eric had meegenomen maar laat maar. These things happen. Nu heb ik het juiste numnmer nog een keer aan Eric gegeven en hoop er het beste van. Als het nu nog een keer mis gaat draai ik hem een bal af…

Wel werd het water door de achterwand van de kast boven heengebracht net als de afvoer. Er zitten een paar sluiters op dus aansluiten van de kraan is straks een eitje. Dat was vrijdag trouwens toch niet in 1 keer mogelijk geweest. Er moet een gat in de 2 tegels die we als blad willen gebruiken en dat is niet zomaar met een boor te doen. Alles is nu wel afgetekend en uitgemeten. Kan Martin de boel voorbereiden voor wanneer de kraan er is.

Ik ben de rest van de vrijdag de hele dag aan het klussen geweest en heb boodschappen gedaan. Eerst bij de Bijenkorf nieuwe handdoeken gescoord (color coordinated) en badschuim besteld. Verder eindelijk weer eens wat sokken en ondergoed gescoord. Leuk nu we geen godsvermogen meer hoeven af te dragen aan een huurwoning. Blijft er weer eens wat over.

Thuisgekomen de 2 buitenlampen opgehangen. Nadat de schilder weg was natuurlijk. Hij heeft nu de hele achterkant en de rechterzijkant afgemaakt. Wat is dat mooi geworden!!! Echt een plaatje. Lampie er op en genieten maar. Inge kwam in het donker door de poortdeur. Ik verwachtte natuurlijk gelijk ooohhh’s en aaaahhh’s bij binnenkomst. Zag ze het niet!! Onmogelijk want nu was er licht terwijl het de hele week ervoor pielen was in het donker en nog valt het niet op. Daar doe je het dan voor… Net voordat ze de deur in kwam ging figuurlijk het lampje branden bij haar. Hehe…

Zaterdag de hele dag geshopped. Eerst allemaal badkameraccessoires aangeschaft. Badmat, hoofdkussens voor in bad, badschuim en een wasmand. Een waar godsvermogen. Wat een kick om dat weer uit te kunnen geven aan leuke dingen. Daarna gordijnen besteld voor de keuken. Waren we eigenlijk in 5 minuten al uit. En toen geinvesteerd in het voorjaar met 30 soorten tulpen- en narcissenbollen. Voor een kleine keukenhof. Leuk!

Terug thuis kwam Muus langs om onze lijvige lijst met to do’s door te nemen. Eind deze week komen ze samen 2 dagen full time klussen. Hoofdmoot wordt de vloer. Daarnaast nog allemaal kleine dingen die wel heel veel verlichting kunnen opleveren. De ventilatie in douche en toilet bijvoorbeeld. De nieuwe deuren, de verwarmingselementen in douche, woonkamer en schuur, de telefoon aansluiten, kraan boven, waskom boven  etc, etc. Het is dan wel een enorme lijst maar vergeleken met alles wat er al gedaan is valt het natuurlijk reuze mee. En het zijn allemaal hele fijne zichtdingen.

Vooral de vloer staat nu het hoogst op de lijst. Als die ligt kunnen we helemaal over en kan ik dit aan tafel tikken in plaats van op schoot naast de enige werkende radiator beneden. Ach zo knus boven wonen heeft ook wel wat. Het is wel erg gezellig hoewel het natuurlijk tegelijkertijd een uitdragerij is. Maar wel onze uitdragerij en dat maakt het meer dan dragelijk.

En dan vandaag. Na lekker uitgeslapen het ontbijt op bed genoten te hebben moet er weer gewerkt worden. We beginnen met het “dichtstoppen” van de ruimte onder de schutting naar Els en Robin om daarmee verdere verzakkinf van het zand aan hun kant tegen te gaan. We gaan hier later potgrond in storten maar we hebben nu een hele rij stoeptegels als stop gebruikt. Daarna zijn we doorgegaan met het volstoppen van groene bakken (we hebben er nu zelf 2 en hebben er 1 van Mieke geleend) met de blauwe regen. Die is nog steeds niet weg! Nog 1 nieuwe ronde dan is eindelijk alles weg!

De laatste tuinklus was het verwijderen van de betonnen plaat die al vanaf het begin in de tuin ligt. Na het weggraven van de omgeving rondom de plaat blijkt hij er vrij eenvoudig af te schuiven. Eronder gaat een put schuil gevormd door gemetselde bakstenen. We gebruiken een moker om de eerste 3 lagen er af te pellen en dan verdwijnt alles onder de aarde. Ik manoevreer het gevaarte in de steeg met heel veel moeite. Wat een kolossaal gevaarte die betonnen topplaat. Afijn hij is nu uit de tuin weg. Eens kijken hoe we dit kunnen laten afvoeren later. We ruimen alles weer op en gaan dan voor aan de slag. Daar moeten de rand onder het raam en de betonnen vensterbanken geschuurd worden zodat ze opnieuw netjes gestucced kunnen worden. Het knapt er niet van op maar nuttig is het wel. Dan kan Paul de boel stuccen donderdag of vrijdag als Muus ook aan het werk is. Dat zal ook een verschil geven.

Ik denk dat ik dan de winterschilder ga vragen ook de ramen voor te verven. Hij doet dat zo mooi! Nog maar even met Muus over hebben. Hoeft niet maar zou wel fijn zijn.

Tenslotte houden we grote schoonmaak in keuken, toilet , gang en badkamer. Al het stof gaat van de tegels. Wat een %$#@#% werk. Mieke!!! En we sluiten af met het ophangen van de stang voor motorkleding in de kast. Het plankje had ik vrijdag al gedaan en nu kunnen ook de jassen weer hangen. Scheelt een hoop zooi in de woonkamer. De haakjes hangen wel verkeerd maar volgens mijn ega moeten ze toch echt zo hangen. Verdraaide vingers krijg ik nu elke keer dat ik iets ophang maar vooruit, er zijn belangrijker dingen.

Na gedane arbeid is het prettig toeven in bad. Het wordt allemaal steeds leuker.

Morgen weer aan het werk. Hmpf…

Ruim anderhalve week genieten we nu van onze totaal gerenoveerde hut. De dingen worden alweer normaal. Komt ook doordat we weer aan het werk zijn gegaan. Dat betekent dagelijks in nog niet helemaal ontrwaakte toestand de douche binnenstappen om onder die heerlijke warme regenbui te gaan staan. Van om je heen kijken en genieten komt niet zo heel veel in die toestand. Pas wanneer we ’s avonds in bad gaan komt dat echte luxe gevoel weer terug.

Datzelfde geldt ook voor de keuken. ’s Ochtends ontwaken en een yoghurtje uit de ijskast pakken doet je niet verrukt kijken naar de mooie laden en andere opbergmogelijkheden noch naar de tegels en het hoogglanzende keukenaangezicht. Nee, automatische piloot, yoghurt pakken, lepel pakken, zal ik brood maken om mee te nemen overwegingen-nee geen zin om te smeren en weer naar de woonkamer om daar achter de pc te ontbijten. ’s Avonds koken is al een stuk leuker maar niet als je moe bent van een enerverende werkdag en alleen restjes staat op te warmen.

Dit klinkt nog allemaal niet als kamperen maar dat zijn we toch echt aan het doen. Reden daarvoor isdat we nog geen woonkamervloer hebben. Althans, hij is nu wel binnen en ligt in de woonkamer maar in stapels en niet “gelegd”. Daardoor wonen we nog boven. De inmiddels zeer ruime slaapkamer doet nu dienst als woonhuis en dat gaat eigenlijk prima. Maar het begint te kriebelen. Ik wil die vloer wel graag overloopbaar in de kamer hebben liggen. Dat wordt namelijk het startsein voor de volgende fase: leeghalen van de opslag en inrichting van de rest van het huis. Dan kunnen we ook de meubels beneden gaan plaatsen en uitmeten waar de kachel gaat komen.

Die staat namelijk sinds afgelopen zondag te pronken in de kamer.

Gisteren is de hal helamaal afgewerkt. Nog een ruimte die klaar is voor verdere inrichting. Nog wel even de plinten gronden, verven en dan plaatsen maar op maat gezaagd zijn ze al dus dat is een fluitje van een cent. De zwarte tegels glimmen in het avondlicht, alles is gevoegd zelfs heeeeel netjes om de bestaande kast heen dus wij hebben weer een klein dansje gemaakt gisteren. Prachtig afgewerkt is ook de nieuwe dorpel van de voordeur. Helemaal verrot en afgezaagd was ie en nu op maat gemaakt nieuw! Lekker. Geen tocht meer en geen waterdoorslag na een stevige zuiderwindwindbui.

Zo heb ik weer een paar klussen van de to do lijst kunnen schrappen. Er blijven er nog wel een paar over. Meest storende is de aansluiting van het water boven. Muus, ik weet dat het eerste nachtvorstje langs is gekomen en nu in allerijl mensen aan een nieuwe ketel moeten worden geholpen omdat de oude het niet meer blijkt te doen en het nu koud wordt maar… geef Eric effe een schop en laat hem dat ochtendje of avondje zijn klus afmaken. Nog 2 verwarmingen graag en een werkende kraan boven. Hoef ik ook niet meer te bibberen als ik in de badkamer sta ’s ochtends…

De gebruikelijke laatste loodjes dus. Ach, de schilder is net aangekomen en staat nu weer buiten op de ladder om de donkergroene finish aan te brengen. Lijkt me heel gaaf wanneer dat af is. En elke keer dat de mannen langskomen voor een klus die gelijk afgemaakt kan worden is dat weer een kadootje bij thuiskomst.

Ik kan alleen maar zeggen: Meer graag!